۱۶آوریل ۲۰۲۵- طبق دادههای جدید مطالعه ی FINE-HEART، فینرنون از ابتلا به فیبریلاسیون دهلیزی جدید یا فلوتر دهلیزی در بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیه و دیابت نوع ۲ یا نارسایی قلبی با کسر جهشی کمی کاهش یافته یا حفظ شده، جلوگیری کرد.
همانطور که قبلاً گزارش داده بود، در نتایج اصلی مطالعه ی FINE-HEART، تجزیه و تحلیل ترکیبی از کارآزماییهای FINEARTS-HF،FIDELIO-DKD و FIGARO-DKD در مورد آنتاگونیست گیرنده ی مینرالوکورتیکوئیدی غیراستروئیدی و انتخابی فینرنون(Kerendia، Bayer)، فینرنون خطر مرگ، بستری شدن در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی و ترکیبی از نقاط پایانی مرتبط با کلیه را در مقایسه با دارونما کاهش داد. حال، یک تحلیل از پیش تعیین شده ازFINE-HEART برای سنجش خطر ابتلا به فیبریلاسیون دهلیزی(AF) یا فلوتر دهلیزی جدید در جلسه ی علمی کالج قلب و عروق آمریکا ارائه و همزمان در مجله کالج قلب و عروق آمریکا منتشر شد.
این تحلیل شامل ۱۴۵۸۱بیمار از کارآزماییFINEARTS-HF بود کهHFpEF یاHF با کسر جهشی کمی کاهش یافته داشتند یا از کارآزماییهای FIDELIO-DKD یا FIGARO-DKD به بیماری مزمن کلیه (CKD) و دیابت نوع ۲داشتند (میانگین سنی ۶۵سال؛ ۳۳ درصد زن؛ ۲۴ درصد مبتلا به نارسایی قلبی؛ ۸۹ درصد مبتلا به بیماری مزمن کلیه؛ ۹۰ درصد مبتلا به دیابت نوع ۲). همه بیماران در ابتدا فاقد فیبریلاسیون دهلیزی یا فلوتر دهلیزی بودند. میانگین پیگیری ۲.۹سال بود.
دکتر ماریا ای. پابون، متخصص قلب و عروق در بیمارستان زنان و بریگام، گفت: «فیبریلاسیون دهلیزی یک بیماری همزمان بسیار شایع در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی، بیماری مزمن کلیه و/یا دیابت است. این سه بیماری اغلب تحت عنوان سندرم قلبی-کلیوی-متابولیکی با هم همپوشانی دارند. هنگامی که بیماران مبتلا به هر یک از این بیماری ها دچار فیبریلاسیون دهلیزی می شوند، میزان عوارض جانبی افزایش می یابد. برخی مطالعات نشان داده اند که آنتاگونیست های گیرنده ی مینرالوکورتیکوئید می توانند از نظر کاهش خطر ابتلا به فیبریلاسیون دهلیزی جدید مفید باشند. ما می خواستیم ببینیم که آیا آنتاگونیست جدید گیرنده مینرالوکورتیکوئید غیراستروئیدی، فینرنون، اثرات مشابهی در طیف قلبی-کلیوی-متابولیک دارد یا خیر».
دکتر پابون و همکارانش دریافتند که پیش بینی کننده های ابتلا به فیبریلاسیون دهلیزی جدید یا فلوتر دهلیزی، سن بالاتر، سابقه نارسایی قلبی، شاخص توده بدنی بالا، منطقه جغرافیایی و نسبت بالای آلبومین به کراتینین ادرار بودند، در حالی که جنسیت زن و درمان با فینرنون با کاهش خطر ابتلا به فیبریلاسیون دهلیزی جدید یا فلوتر دهلیزی مرتبط بود. محققان دریافتند که در طول دوره ی مطالعه، شروع جدید فیبریلاسیون دهلیزی یا فلوتر دهلیزی در 3.9 درصداز گروه فینرنون و 4.7 درصداز گروه دارونما رخ داد(HR =0.83؛ بازه ی اطمینان 95 درصد:۰.۷۱-۰.۹۷؛P =۰.۰۱۹)
به گفته ی محققان، این نتایج صرف نظر از تعداد بیماری های قلبی-کلیوی-متابولیکی که بیمار داشت(P برای تعامل = ۰.۸۷) و اینکه بیمار در کدام کارآزمایی ثبت نام کرده بود(P برای تعامل = ۰.۵۷)، ثابت بود.
دکتر پابون و همکارانش دریافتند که اثر درمان بر اساس نژاد متفاوت است، به طوری که بیماران آسیایی از فینرنون سود بیشتری بردند و بیماران سیاه پوست در مقایسه با دارونما، نتایج بدتری با فینرنون داشتند(P برای تعامل = ۰.۰۰۴).
به گفته ی محققان، در مقایسه با کسانی که این بیماری را نداشتند، بیمارانی که به فیبریلاسیون دهلیزی مبتلا شدند، در معرض خطر بیشتری برای مرگ ناشی از بیماریهای قلبی عروقی/ بستری شدن در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی( HR تعدیلشده = ۳.۷؛ بازه ی اطمینان 95%:2.9 تا 4.6)، عوارض جانبی عمده قلبی عروقی(aHR =۲.۸؛ بازه ی اطمینان 95%:2.2 تا 3.5)، پیامد ترکیبی کلیه(aHR =۲؛ بازه ی اطمینان 95%: 1.4-2.7) و مرگ به هر علتی(aHR =۴.۳؛ بازه ی اطمینان 95%:۳.۶-۵.۲؛P برای همه < ۰.۰۰۱) بودند.
دکتر پابون، گفت: «مطالعات نشان داده اند که گیرنده مینرالوکورتیکوئید در دهلیز بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی به میزان زیادی بیان می شود. مطالعات حیوانی نشان داده اند که فعال سازی آلدوسترون می تواند باعث التهاب، استرس اکسیداتیو و فیبروز شود که همگی منجر به مدل سازی پروآریتمیک دهلیزها می شوند.اگر این فرآیند را مسدود کنید، ممکن است از این مدل سازی جلوگیری کنید. همچنین، بر اساس آزمایش های قبلی، می دانیم که فینرنون برای بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیه (مرتبط با دیابت نوع ۲) و نارسایی قلبی با کسر جهشی خفیف کاهش یافته یا حفظ شده(EF بطن چپ 40 درصد) مفید است. این احتمال وجود دارد که فینرنون آنها را بهتر کند، بنابراین احتمال ابتلا به عوارض این بیماری های همراه مانند فیبریلاسیون دهلیزی در آنها کمتر است».
او گفت: "فینرنون احتمالاً در پیشگیری از فیبریلاسیون دهلیزی در این جمعیت بسیار مفید خواهد بود. برخی مطالعات نشان داده اند که این ممکن است یک اثر از این کلاس دارویی باشد، اما در حال حاضر نمی توانیم با قطعیت این موضوع را تأیید کنیم. مطالعات آینده ممکن است مشخص کنند که آیا سایر آنتاگونیست های گیرنده مینرالوکورتیکوئید نیز اثرات مفیدی در جمعیت مبتلا به مشکلات قلبی-کلیوی-متابولیکی دارند یا خیر."
منبع:
https://www.healio.com/news/cardiology/20250416/finerenone-reduces-af-risk-in-patients-with-heart-failure-diabetes-kidney-disease